poznaj arytmie

Słowniczek pojęć

Ablacja

Zabieg ablacji polega na wprowadzeniu sterowalnej elektrody przez żyłę lub tętnicę udową do miejsca będącego częścią obwodu częstoskurczu w mięśniu sercowym. Końcówka elektrody jest rozgrzewana do temperatury około 60°C, aby trwale “wypalić” w sercu ogniska wywołujące arytmię. Zabieg jest zabiegiem leczniczym o wysokiej skuteczności. Zdarza się jednak, że arytmia powraca. Jeżeli leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, można powtórzyć ablację. Zabieg wiąże się z kilkudniowym pobytem w szpitalu.

 

Arytmia

Ogólne określenie stanów zaburzeń prawidłowego rytmu serca.

 

Badanie elektrofizjologiczne

Inwazyjne badanie serca (wymagające wprowadzenia do serca cewników) wykonywane w celu dokładnego rozpoznania rodzaju arytmii.

 

Blok serca przedsionkowo-komorowy

To czasowe, napadowe lub stałe zaburzenie przewodzenia bodźców z węzła zatokowo-przedsionkowego do roboczego mięśnia komór.


Bradykardia

Arytmia charakteryzująca się wolnym rytmem serca.


Blok odnogi pęczka Hisa

Stałe lub czasowe zablokowanie przewodnictwa impulsów w jednym (lub więcej) z odgałęzień pęczka Hisa. W pęczku Hisa wyróżnia się prawą i lewą odnogę.


Częstoskurcz nadkomowrowy (SVT)

To nieprawidłowy rytm serca o częstości ponad 100/min. Częstoskurcz nadkomorowy powstaje na skutek zaburzenia „elektrycznych mechanizmów” w przedsionkach serca i w części układu bodźco-przewodzącego powyżej pęczka Hisa lub na skutek obecności tzw. drogi dodatkowej.


Częstoskurcz komorowy (VT)

Zaburzenie rytmu serca, polegające na wystąpieniu nieprawidłowej, przyśpieszonej czynności skurczowej serca, która pochodzi z ośrodka zlokalizowanego w mięśniu komór serca.


Defibrillator ( ICD, AICD)

Wszczepialne urządzenie medyczne, mające za zadanie przerwać potencjalnie groźną dla życia arytmię i przywrócić rytm zatokowy serca. Wszczepienia urządzenia dokonuje się u chorych, u których pomimo leczenia farmakologicznego istnieje duże ryzyko wystąpienia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, mogących doprowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci sercowej. Funkcją defibrylatora jest generowanie wysokiego napięcia prądu,  który pobudzi serce do prawidłowego rytmu. Impuls ten jest na tyle silny, że “uderzenie” defibrylatora jest zjawiskiem bardzo nieprzyjemnym dla pacjenta. Należy jednak pamiętać, że defibrylator w ten sposób wykonuje swoje zadanie. Jeżeli jest to zdarzenie jednokrotne nie należy się przejmować jednak można następnego dnia udać się do kardiologa. Jeżeli tego typu wyładowania pojawiają się często należy zadzwonić po karetkę.


Dodatkowa droga przewodzenia

Dodatkowy szlak, którym impulsy z przedsionków są nieprawidłowo przewodzone do komór. 


Holter

Urządzenie rejestrujące pracę serca (EKG), w sposób ciągły przez 24 godziny na dobę. Póżniej wyniki badania holterowskiego poddane są komputerowej analizie. Jego wynalazcą był amerykański biofizyk Norman Holter.


ICD

Skrót od implatowany kardiowerter-defibrylator  (Implantable Cardioverter-Defibrillator).


Kardiowersja

Zabieg przywrócenia prawidłowego rytmu serca przez jednoczesne pojawienie się w EKG załamka R. Wyładowanie krótkotrwałego prądu o dużym napięciu, powoduje częściową depolaryzację mięśnia sercowego.

 

Krwiak

Prawie zawsze po badaniu elektrofizjologicznym lub ablacji w miejscu wprowadzenia elektrody występuje krwiak. Wygląda dla pacjenta dość strasznie, jednak jest zjawiskiem spodziewanym. Podobnie po wszczepieniu stymulatora. Niepokojące jest to tylko wtedy kiedy w tym miejscu długo utrzymuje się ból i pojawia się gorączka.


Migotanie przedsionków (AF)

Najczęstsze zaburzenie rytmu serca, polegające na nieskoordynowanym pobudzeniu przedsionków serca, któremu może towarzyszyć szybka akcja komór.


Nawrotny częstoskurcz węzłowy

Pprzyspieszony, miarowy rytm serca o częstości ponad 100-250/min.


Niewydolność serca

Stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z zatrzymaniem krążenia.


Nagły zgon sercowy

Nieoczekiwany zgon, poprzedzony nagłą utratą przytomności, do którego dochodzi w okresie 1 godziny od pierwszych objawów, u osoby ze znaną wcześniej lub utajoną chorobą serca.

 

Omdlenie

 

Jest to zjawisko bardzo nieprzyjemne. Każdy kto zemdlał po raz pierwszy w życiu bez uchwytnej przyczyny powinien być skonsultowany przez lekarza.

 

Palpitacje

To uczucie szybkiego bicia serca. Może pojawić się jako efekt arytmii albo po prostu silnej złości, kofeiny. Jeżeli pacjent poza uczuciem palpitacji zauważy również ból za mostkiem, utratę przytomności, duszność należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.


Przedsionek serca

Jedna z dwóch cienkościennych jam serca, które położone są ponad dwiema pozostałymi jamami – grubościennymi komorami. Przedsionki otrzymują krew z żył i pompują ją do komór.


Stymulator serca

To urządzenie elektryczne (obecnie wszczepiane w ciało chorego) służące do elektrycznego pobudzania rytmu serca.


Stymulacja resynchronizująca (CRT)

Metoda leczenia zaawansowanej niewydolności serca, polegająca na wprowadzeniu do serca elektrod, w celu prowadzenia kardiostymulacji obu komór serca. W wybranych przypadkach możliwe jest też prowadzenie kardiostymulacji wyłącznie lewej komory serca.


Tachykardia

Arytmia charakteryzująca się szybki rytm serca.


Test wysiłkowy

Badanie medyczne opierające się na zależności zmieniającego się zapisu EKG pod wpływem zwiększającego się wysiłku fizycznego. Wysiłekpowoduje zwiększanie zapotrzebowania na tlen, co organizm kompensuje poprzez zwiększenie przepływu krwi przez naczynia wieńcowe.


Tilt Test

To inaczej test pochyleniowy, badanie stosowane w diagnostyce omdleń wazowagalnych. Pozwala na ocenę układu krążenia pacjenta w warunkach zbliżonych do występujących podczas pionizacji ciała. Test wykonuje się na specjalnym stole z podpórką na nogi, na którym umieszcza się pacjenta i monitoruje w sposób ciągły jego EKG oraz ciśnienie tętnicze.


Węzeł przedsionkowo-komorowy (węzeł AV)

To część układu bodźcotwórczo-przewodzącego położona pomiędzy przedsionkami i komorami serca, która przewodzi normalne bodźce elektryczne z przedsionków do komór.


Zespół wydłużonego QT (LQTS)

Jest to wrodzony lub nabyty zespół, który charakteryzuje się występowaniem napadowego wielokształtnego częstoskurczu komorowego i nagłego zgonu sercowego. Zespół wrodzony związany jest z mutacją w obrębie genów kodujących kanały jonowe.


Załamek P

W terminologii medycznej określenie fragmentu zapisu EKG odpowiadającego pobudzeniu przedsionków serca. W warunkach prawidłowych załamek P występuje na schemacie zapisu EKG przed zespołem QRS.


Zespół QRS 

W terminologii medycznej określenie fragmentu zapisu EKG. Mianem tym określa się największy zespół załamków EKG. Opisuje pobudzenie mięśni komór serca i składa się z jednego lub kilku załamków określanych kolejno jako Q, R i S, w zależności od miejsca wystąpienia i kierunku wychylenia.


Zespół chorej zatoki

Zespół chorego węzła zatokowego polega na zaburzeniach rytmu i przewodnictwa serca ze znacznym zwolnieniem rytmu węzła zatokowego (poniżej 60/min ) lub jego przyspieszeniu.


Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW)

Zaburzenie przewodzenia impulsu elektrycznego w sercu, należące do tzw. zespołów preekscytacji, spowodowane obecnością dodatkowej drogi przewodzenia, tzw. pęczka Kenta, stanowiącej bezpośrednie połączenie przedsionków z komorami.

W tym serwisie wykorzystywane są pliki cookies. Stosujemy je w celach zapamiętywania ustawień i zbierania anonimowych danych dla celów statystycznych. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej..